♟کنکاشی در دلایل عزل احمدشاه
🌓🌓🌓

در سال ۱۳۰۱ احمدشاه که پس از کودتای سیدضیا و عزل او پس از سه ماه از کودتا،به فرنگ سفر می کند و محمدحسن میرزا که ملقب به حضرت اقدس بود و ولیعهد او هم بود،را به عنوان جانشين خود،منصوب کرد
در آذر ماه ۱۳۰۱،احمدشاه به ایران بازمی گردد.در آن موقع دو حزب مهم در ایران بودند. حزب دمکرات که،حزب اکثریت هم بود و رهبران آن عبارت بودند از سیدضیا الدین طباطبایی،سیدعلی اکبر داور،مدرس،مصدق و .. و حزب اقلیت که حزب سوسیالیست بود و لیدر ان،شاهزاده سلیمان میرزا بود.
احمدشاه وقتی از مسیر بوشهر به تهران می امد،سلیمان میرزا، با درشکه به استقبال او رفت و در گدوک حسن آباد به شاه می رسد و شاه هم به محض دیدن او،متوقف می شود و سلیمان میرزا،با کمال ادب،زانوی شاه را می بوسد.
در موقع انتخابات تهران،معروف شد که احمدشاه،به درباریان گفته،به سلیمان میرزا و حزب سوسیالیست رای بدهند.
سیدحسن مدرس گفته که بر اثر این امر،هزار رای در دربار به نفع سلیمان میرزا داده شده است. قبل از ان،سلیمان میرزا،توسط روحانیون تکفیر شده بود و اعتبارنامه ی او به تصویب ننی رسید و مدرس کمک کرده بود که او از حالت تکفیر خارج شود. با این رای جدید دربار،مدرس از احمدشاه منزجر می شود و می گوید او منعزل شده است و منعزل به کسی می گویند که خودبخود از سمت و مقامی که دارد،و بدون هر حکمی،عزل شود.
این اتفاق،وزن رضاخان را که تا آنموقع رو به رشد بود،و مقاماتی در حد وزارت جنگ داشت،در ذهن روحانیون ذی نفوذ،ارتقا بخشید.