اسکارلت
♟اسکارلت
☀️☀️☀️
اسکارلت در وهله نخست، در ذهن ما،شاید شخصیت زن رمان معروف بربادرفته ،نوشته خانم مارگارت میچل باشد. داستان نوشتن این رمان هم جالب است. خانم میچل پایش می شکند و برای سرگرمی در خانه،کتاب می خوانده است،همان کاری که من هم دوست دارم.
شوهر این خانم از کتاب خریدن خسته می شود،می رود یک بسته کاغد سفید می خرد و به همسرش می گوید،بجای کتاب خواندن،بنویس . و روزی که پای او خوب می شود،شوهر وی یک تعدادی از آن برگه ها را به قصاب محل می دهد تا گوشت مشتریان را داخل آن کاغذ ها بپیچد. روزی یک از مشتریان این قصاب،که یک ناشر بوده ، آن دو سه برگ را می خواند و می بیند بخشی از یک داستان است. به قصابی می رود و بقیه ی برگه ها می گیرد و می بیند،داستان جالبی است. آدرس منزل خانم میچل را می گیرد و رمان بی نظیر برباد رفته،شاید نتیجه علاقه ای ان مشتری گوشت که ناشر هم بوده، به خواندن آن برگه های دور گوشت خریداری شده اش باشد.
بهر حال،رمان برباد رفته با اسکارلت و توصیف مزرعه پدری او و رویاپردازی های اسکارلت،در گردش عصرگاهی او و دوستان دخترش در ایالت جورجیا شروع می شود.
اسکارلت اما یک نام معروف و تا حدی مقدس مسیحی هم هست.
اسکارلت یک نوع رنگ قرمز است و در ایامی در کلیساها،رنگ لباس کشیش ها،به رنگ اسکارلت بوده است.
یک بیماری و در واقع یک نوع تب هم به نان تب اسکارلت داریم.
و یک اصطلاح در اروپا و آمریکا و دنیای مسیحی داریم که به آن، scarlet letter می گویند. معنای آن داغ ننگ است. در دنیای مسیحی و دنیای مردانه،اگر دختری (زنی)صاحب فرزند می شد و چون بچه ی نوزاد باید در کلیسا،نامش، ثبت می شد و غسل تعمید می یافت،اگر آن زن نمی توانست پدر آن بچه را معرفی کند،فاحشه خوانده می شود و حرف بزرگA که معرف او به عنوان adultererness و با رنگ اسکارلتی،بر روی لباس وی و روی سیته ی او الصاق می شده است.
خانم ناتانیل هاثورن یک رمان به نام scalet letter (داغ ننگ)در سال ۱۸۵۰ نوشته که به نحو زیبایی،نشان می دهد که زنان چگونه بابت یک رابطه ی خارج از ازدواج،در اجتماع مجازات می شوند و همزمان مرد شریک او ،بی هیچ مشکلی در عالیترین مقامات ،مورد اعتماد همان اجتماع هستند. اجتماعی که به مادری که صاحب فرزندی شده و بدلایل موجه،نام شوهرش را بیان نمی کند،توسط جامعه ،به شدت تنبیه می شود و همان مردم،در روز یکشنبه پای وعظ کشیشی می نشینند که باید با آن زن هم سرنوشت باشد،که نیست.
