وضعیت اجتماعی و دین ایرانیان
♟️ وضعیت اجتماعی و دین ایرانیان
🗒️🗒️🗒️
در دو سفرنامه مارکوپولو و ابن حوقل به وضعیت اجتماعی،کسب و کار و دین ایرانیان، اشاراتی شده است ،برای یک مقایسه که در طول زمان چه اتفاقی افتاده است،اشاره ای به آن می کنم.
ابن حوقل در میانه قرن چهارم هجری( میانه قرن دهم میلادی) به ایران آمده است و مارکوپولو در اواسط قرن سیزده میلادی در ایران بوده است. در این فاصله تقریبا سیصد ساله تغییراتی را می بینیم.
ابن حوقل می نویسد، در تمام بر و بحر مشرق، هر شهری که گروهی از ایرانیان در آن اقامت داشته باشند پاکدامن ترین همه مردم طبقات هستند و اهل دانش اند و بیشتر ایشان در باب قیامت مذاهب بصریان را دارند و به معتزله می گرایند و خواص مردم گرمسیرات( استان فارس) ابوعلی بن عبدالوهاب جبایی را بر همه برتری می دهند و او را به پیشوایی می پذیرند،اما مردم سردسیرات از قبیل شیراز،اصطخر و فسا ،غالبا مذهب حشویه دارند و در فتوی تابع مذاهب اهل حدیث اند . در فارس،یهود و نصاری و زرتشتیان نیز هستند،شماره زرتشتیان بیشتر از صاحبان سایر مذاهب و یهود کمتر از نصاری است.
در سفرنامه مارکوپولو ،او می نویسد که ایران از هشت پادشاهی کوچک تشکیل شده است:
۱.قزوین
۲.کردستان
۳.قسمتی است به نام لر
۴.طرف شمال سلیستان( که احتمالا سیستان است)
۵.سپاهان که عربها به آن اصفهان می گفتند.
۶.قسمت شیراز
۷.قسمت سونکارا ( احتمالا گرگان)
۸.تیموکایین ( احتمالا دامغان)
مارکوپولو نوشته است که : " تمام اهالی ایران مسلمان هستند،در شهرها مردم به صنعت پارچه بافی مخصوصا پارچه هایی که قسمت عمده اش از طلا و ابریشم است می پردازند و محصولات عمده ی آن عبارت است از پنبه،غلات،حبوبات، انگور و انواع میوه ها.
نظر به اینکه اعراب مسلمان به علت نهی دینی از خوردن شراب ممنوع اند،راهی به نظرشان رسیده که آن را می جوشانند ،کمی شیرین می شود و با عوض شدن مزه،نامش نیز عوض می شود،بنابراین مطابق قوانین مذهبی،ممنوعیتی ندارد.