♟جادوی بی اثر
🌈🌈🌈
فریدون مشیری یک شعری دارد با همین نام و می نویسد:
" من با سمند سرکش و جادویی شراب
تا بیکران عالم پندار رفته ام
تا دشت پر ستاره ی اندیشه های گرم
تا مرز ناشناخته مرگ و زندگی"
بهر جهت برای شاعر، شراب ، سمندی بوده که به کوه و دشت و رویا و مرزهای ناشناخته اندیشه قدم گذاشته است . شاعر اما در ادامه می نویسد:
"دیگر شراب هم ، جز تا کنار بستر خوابم نمی برد"
اینجاست که یک وقت هایی، انسان چنان تغییر می کند که آنچه در قبل سبب جوشش و تلاش و رویاپردازی اش می شد، تقریبا کم اثر و بی اثر می شود.
بر اساس افسانه ای، می گویند که فحش تا زمان افلاطون نبوده است، مردم دعوا می کرده اند و در دعوا، همدیگر را آسیب می رسانده اند و می کشته اند.افلاطون که فیلسوفی صلح دوست بوده، فحش را اختراع می کند، تا مردم بجای دعوا و کشتن هم، چند تا فحش به هم بدهند و قال قضیه تمام شود.
اگر چه در آن جاهایی که فحش زیاد است، متاسفانه دعوا و عواقب دعوا هم زیاد است و این فحش اختراعی آقای افلاطون ،الان خيلی ، کار نمی کند.
در رده بندی استان آرام و کم دعوا، خراسان جنوبی و بیرجند ما در صدر است و استان‌هایی مانند بوشهر و خوزستان و سیستان و بلوچستان و هرمزگان هم از این نظر همسایه خراسان جنوبی هستند و بر عکس اردبیل و آذربایجان‌غربی و زنجان و همدان و خراسان شمالی و قزوین، استان هایی هستند که هم دعوا می کنند و هم اختراع افلاطون را زیاد بکار می گیرند.
باید افلاطون دوباره زنده شود و یک اختراعی بکند که دعوا و جنگ که در زمانه ما، اینقدر زیاد شده اند، کمتر شوند.