♟کیفیت
🌈🌈🌈
شاید کیفیت ، تیتر هیجان انگیزی نباشد و شاید به یک دلیل ساده؛ خیلی کیفیت کیفیت گفته ایم و هیچ نکرده ایم.
کیفیت را هم مثل خیلی مقولات مهم دیگر، آنقدر بیانش کرده ایم ، تا عادی شود.
یک روزگاری امپراتور ژاپن، هیرو هیتو گفته بود تا زمانی که ژاپن قادر نشود کفش خوب تولید کند، من همین کفش های بنددار چوبی را که الان می سازیم، خواهم پوشید و چون دیروز، سالروز تولد کوروش هم بود، بگویم که ایرانیان در زمان مادها و بعد هخامنشیان، که عمدتا گله دار بودند، از پوست گوسفند و بز و گاو ، بهترین پاپوش( کفش) ها را درست می کرده اند و کفشی که درست می کردند، پاپوش بوده است، یعنی نه فقط کف پا را در راه رفتن محافظت می کرده، که آن را از سرما و گرما و گزش حشرات هم محافظ بوده است.
این مقایسه را نوشتم تا بگویم ما کجا بوده ایم و ژاپنی که اکنون در اغلب تولیدات بر قله کیفیت قرار دارد، در همین دوران عمر ما( هیرو هیتو بعد از جنگ دوم جهانی آن جمله را در مورد کفش چوبی گفته است) در کجا قرار داشته است.
امروز دو تا کتاب که از کتابخانه ارشاد گرفته بودم، بردم که پس بدهم و یک کتاب دیگر گرفتم. اسمش، تحصیل کرده نوشته تارا وستوو است.
محوطه بیرونی اداره ارشاد خیلی سال نیست که مرمت شده و با موزائیک های رنگی تزئین شده و محوطه سازی اش کرده اند. معمولا درآمد نفت که زیاد می شود، ظاهر ادارات ما هم شیک تر می شود.
ماشینم را که روبروی اداره ارشاد پارک کردم، چشمم به خرده شیشه هایی افتاد که کف پیاده رو ریخته شده بود، به بالا که نگاه کردم، منظره حباب روشنایی خرد شده ای را که هم شیشه و هم لامپ هایش، شکسته و بر سطح پیاده رو ریخته شده بود و البته معلوم بود که به تازگی هم این اتفاق نیفتاده است.
کیفیت آدم هایی که خرده سنگی بر لامپ می زنند و کیفیت کسانی که این استفراغ را مدتها در منظر دید، نگه می دارند بر من معلوم شد.
پیاده رو هم جالب بود. آن موزائیک های قرمز سنگفرش اداره ارشاد، اکثرا بر اثر برف و باران متلاشی شده اند و در سال‌های اول عمر، به پایان عمر رسیده اند. کیفیت محصول!
راهرویی که شما را به درب ورودی اداره ارشاد می رساند، نسبت به فضای اطراف ،ناهمسطح ساخته شده و در وسط موزائیک و در اطراف سنگ چینی شده است. لبه اغلب سنگها شکسته است. من خود دیده ام که موتورسوارنی که از آنجا عبور کرده اند، از لبه سنگ، به سطح پایین تر پریده اند و ته موتورسیکلت ، به لبه سنگ گیر کرده و آن را شکسته است.
کیفیت استفاده!
چند سنگ هم بدلیل نامناسب بودن سیمان های زیرشان، به این ور و انور افتاده اند.
کیفیت نامناسب ساخت!
حسرت آور است؛ در یک فضای چند مترمربعی ما با ملقمه ای از کیفیت نامناسب آدم ها، کیفیت نامناسب محصول و کیفیت نا مناسب ساخت و کیفیت نامناسب بهره برداری مواجهیم.
ظاهرا باید گفت ما همه چیزمان با همه چیزمان جور در می آید.