نوشته ها

♟با خیام
🌺🌺🌺
دریاب که از روح جدا خواهی رفت
در پردۀ اسرار فنا خواهی رفت

مِی نوش ندانی از کجا آمده‌ای
خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

در این رباعی خیام، یک نکته بدیع هست. باور فلسفی در زمان خیام بر این بوده است که روح قائم به ذات است و آنچه بدان اشارت می کرده اند روح بوده است.
در این رباعی، خیام؛ انسان را و بخش غیر روح او را قائم به ذات می داند و می گوید ؛ دریاب که از روح جدا خواهی رفت. در واقع او روح را کیفیت جسم زنده انسان می داند که روزی انسان به معنای جسم از روح که حالت زنده بودن آن جسم است ، جدا می شود.و