♟شجر مقل
🌈🌈🌈

البته نمی خواهم در مورد درخت مقل مطلب بنویسم، فقط اشاره می کنم که این درخت در هند ، عربستان، پاکستان و شمال آفریقا و استرالیا می روید. شیره ای از آن تراوش می کند که در سقط جنین کاربرد دارد و لذا زنان حامله نباید از صمغ آن استفاده کنند، هر چند در ایران نمی روید و لذا توصیه ی من هم محض گفتن حرفی است.
سعدی در یک شعر از این درخت نام برده است:
شجر مقل در بیابان ها
نرسد هرگز آفتی به سرش

وقتی سعدی در شعرش نام درختی را می برد که در ایران نمی روییده، نشان می دهد که سعدی مرد مسافرت و سیر و سیاحت و البته دانش اندوزی بوده است. زیرا کسی که مثلا به پاکستان می رود ، از درخت مقل چیزی نمی بیند.یا شاید شیراز که در آن زمان یکی از مقاصد جاده ی ابریشم بوده و شاید سعدی صمغ مقل را در شیراز دیده و از تاجرها پرسیده که این صمغ از کجا بدست می آید. هر چه باشد، نشان می دهد که سعدی آدم جستجوگری بوده است.
در همان شعر سعدی می گوید:
رطب از شاهدی و شیرینی
سنگها می زنند بر شجرش
و یا

زلطافت که هست در طاووس
کودکان می کنند بال و پرش

در یک داستان کودکانه؛ اولدوز و عروسک سخنگو، ، یکی از کودکان آن قصه، یاشار ، به طاووس می گوید دو تا از پرهایت را به من و اولدوز بده ، می خواهیم آنها را لای کتاب‌هایم بگذاریم.و طاووس می گوید اینها جزو بدنم هستند. نمی توانم آنها را بکنم. مگر شما می توانید چشم هایتان را در بیاوری و به من بدهی؟
هم آن شعر سعدی، این حرف را در خود دارد که ما آدم ها ،طاووس و رطب را بواسطه زیبایی یا شیرینی انها، آسیب می زنیم و در آن داستان کودکانه، به بچه ها گفته می شود که پر طاووس مثل چشم ماست. همچنانکه چشم را نمی توان کند و جدا کرد، پر طاووس را هم نباید از بدن طاووس جدا کرد.
اینها تلاش هایی برای حفظ گونه ها هستند که باید در ادبیات ما بیشتر از قبل بر آنها تاکید شود تا کودکان، اینها را یاد بگیرند و در حفظ گونه ها، کمک و‌مشارکت کنند.
سالها پیش در رشت، یک جلسه ی سخنرانی با حضور کارشناس فائو دایر بود. آن کارشناس می گفت، بدلیل علاقمندی ایرانیان به کباب ماهی اوزن برون ، نژاد آن در معرض تهدید است و بخصوص که خاویاری را هم که از آن بدست می آید و البته مربوط به ماهیان بالغ است‌ ، یک منبع صادراتی برای ایران است. و او می گفت من متحیرم که چرا گوشت این ماهی، حلال اعلام شد. زیرا قبلا حرام بود و خیلی ها به دلیل اعتقاد مذهبی، گوشت این ماهی را نمی خوردند، اما الان ماهی های خاویاری را در سن کم که هنوز خاویار در بدنشان نیست را شکار می کنند و گوشت آن را کباب می کنند، در صورتی که ارزش این ماهی به خاویار آن است و باید اجازه دهند ماهی چند ساله شود. البته به آن کارشناس آفریقایی توضیح داده شد که فتوا چیست و آن فتوا را چه کسی داده است. اما با این وجود می گفت به نظر من ، نباید آن فتوا را علنی می کردند.
ابوعلی سینا هم در مورد طاووس یک حرفی زده که با فتوای مربوط به اوزون برون مشابهت دارد. ابوعلی سینا نوشته است که گوشت و پیه طاووس برای درمان بسیاری از مرض ها، مفید است.
حال باید بیشتر اندیشه کرد که بین این حلال بودن گوشت اوزون برون و یا مفید بودن گوشت و پبه طاووس در درمان بیماری‌ها و تهدید نژاد آنها بواسطه ی شکار بی رویه، یک راه حل چاره گشا انتخاب کرد.
هر بهشتی که در جهان خداست
دوزخی کرده اند بر گذرش.