نوشته ها

♟مردگان و زندگان
🌾🌾🌾
قبل از هر چیز یک جمله ای از آگوست کنت می آورم تا بهتر بشود در این خصوص حرف زد.
آگوست کنت می گوید؛ در دنیا مردگان بر زندگان حکومت می کنند.
حرف کنت حرف بیراهی نیست. همه ی ایسم ها تقریبا همین مفهوم را می رسانند. همه ی باورها و ادیان هم دلالت بر همین حرف دارند و نکته ی تلخ ماجرا در اینجاست که بسیاری از جنگها و آدمکشی ها هم از همین امر تاثیر می پذیرد.
چنگیز در نیشابور و سبزوار آنقدر آدم کشت که مناره ها از سر مقتولین درست کردند. او آنقدر در عراق کنونی آدم کشت که بعد که می خواستند در دشت‌های مشرف به دجله و فرات کشاورزی کنند، این امر امکان‌پذیر نبود، زیرا سالها پس از قتل عام همه مردان، سطح دجله و فرات بواسطه سیلاب‌های بهاری پایین رفته بود و باید سدهای مرتفعی می زدند و یا از کیلومترها دورتر، آب را منشعب می کردند تا آب را بتوان به اراضی اطراف که اکنون نسبت به کف رودخانه در ارتفاع قرار داشت، ببرند. و قحطی های آن منطقه، تا سالها به این دلیل بود که مردان قتل عام شده بودند و برای کار کشاورزی و آبیاری کسی پیدا نمی شد و زنان هم قادر به چنان کار شاقی نبودند. اما هنوز که هنوز است، فرمان‌های چنگیز را به عنوان یک افتخار ملی و نشان دولتی در مغولستان به آن و آن هدیه می دهند.
کمبوجیه و خشایارشا در مصر بسیار آدم کشتند، اما ما دوست داریم از آن امپراتوری بزرگ تمجید کنیم.
شاید حکومت مردگان بر زندگان، به سرشت انسانی برمی گردد، آدم ها دوست دارند گذشته را نقاشی کنند و این گذشته ی خوش آب و رنگ، به دل می نشیند. خود آدم ها هم در گذشته کودک بوده اند و در یک دنیای کم غم و غصه تر نسبت به دوره بزرگسالی شان، بزرگ شده اند،در جوانی هم افراد،پر از انرژی و تلاش هستند، لذا گذشته در تجربه شخصی افراد ،یک حالت نوستالژیک خوشایند دارد و شاید به همین دلیل، درب علایق خود را به آنسو، به گذشته و مردگان معروف، راحت تر باز می کنند .اگر چه دنیای امروز، شبیه دیروز نیست، اما گویا تاثیر نام آدم هایی که مرده اند کماکان کارایی فکری دارد.