♟یک بام و دو هوا
🌓🌓🌓
طرح کمکهای مالی و فنی آمریکا به ایران بر اساس اصل چهار ترومن که تقریبا از سال ۱۳۲۸ شروع شد،در همه ی استانها،یک رویه کمکی یکسانی را طی نکرد. این تفاوت بیشتر به نحوه عمل دولت ایران،نخست وزیر،وزارت کشور و بعضا استاندارها ،بستگی داشت. در حالی که درخواست کمکهای فنی باید از طریق مراجع مردمی به فرماندارها داده می شد و آنها از طرق اداری آن را برای طرح در جلسات مشترک با اداره همکاری فنی آمریکا با ایران،دنبال و درخواست تصویب داشته باشند،به دو نوع رویه متفاوت و متضاد اشاره می کنم.
۱. نامه ویلیام وارن رئیس اداره همکاری،فنی آمریکا به ایران به دکتر مصدق ،نخست وزیر وقت(۱۳ مهر ۱۳۳۱)
جناب آقای دکتر مصدق نخست وزیر ایران
خواهشمندم نامه ضمیمه که به عنوان شیخ محمد کاظم (در مشهد) در جواب تقاضایی که برای کمک فنی در ناحیه بیمارستان مشهد نموده بود، مطالب چندی که لازم به تذکر است ملاحظه فرمایند.
اداره کمکهای فنی در ایران در ناحیه مشهد سازمانی متشکل و تحت سرپرستی آقای ریچارد برن هارت مقرر شده که مساعدت های عمرانی و پیشرفت های فرهنگی و بهداشتی و کشاورزی را توسعه دهند.....در مورد تلگراف آقای شیخ کاظم که به حضور عالی رسیده است، پس از استقرار اداره فنی در مشهد،منظور ایشان عملی خواهد شد.
با تقدیم احترامات فائقه _ ویلیام وارن
حال ببینیم در استان گیلان که بر اساس تقسیمات کشوری استان اول هم بوده،چه برخوردی وجود داشته است.

۲. نامه استاندار استان اول( گیلان) به نخست وزیر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۳۲(پس از کودتا علیه مصدق و در زمان نخست وزیری فضل الله زاهدی)

جناب آقای نخست وزیر
با استحضار کاملی که ان جناب از وضعیت اقتصادی و موقعیت جغرافیایی این استان دارند،اینک برای مزید اطلاع،قسمت زیر به استحضار می رسد؛
پس از تاسیس اداره اصل چهار ترومن و تشکیل شعب آن در استانها و تشکیل شعب آن در استانها(حتی در بابلسر برای استان دوم)معلوم نیست به چه علت از تاسیس آن اداره در این استان که دارای بیش،از یک میلیون نفوس و استعداد همه گونه عملیات تولیدی و عمرانی را دارد و از لحاط مراقبت بهداشتی نهایت ضرورت را داشته، جلوگیری بعمل آمده است.
امضا : استاندار استان اول