نوشته ها

♟️رسم بخشیدن خلعت و اولین شکل بانک

🗒️🗒️🗒️

در دو جشن بزرگ سال،نوروز و مهرگان،بزرگان هدایایی به شاه تقدیم می کرده اند.هر کس آن چیزی را که دوست داشت به شاه تقدیم می کرد و معمولا سواران،اسب یا شمشیری و دیگر بزرگان،مشک و عنبر و جامه پیشکش می کردند.

هر هدیه که تقدیم شاه می شده،به اسم اهداکننده،در دفتر محاسبات دربار،قید می شده است.

اگر اهداکننده در موقعی،که مخارج فوق العاده در پیش داشت،به کمک نقدی نیاز داشت،به موجب دفتر محاسبات،ارزش هدایای او را برآورد می کردند و دو برابر آن را به او می دادند.

که در این وضعیت ،آن هدیه به شاه نوعی ودیعه به حساب می آمد تا در روز نیاز،وام دوبرابری به فرد اهداکننده،پرداخت شود.

هدیه کننده به شاه،نه تنها حق داشت،بلکه موظف بود در صورت احتیاج از دربار کمک بطلبد.خودداری از دریافت کمک،بمنزله عدم اعتماد به شاه محسوب می شد و ممکن بود تا شش ماه ،مقرری او را قطع کنند و آن را به یکی از دشمنانش بدهند.

شاه در عید نوروز،تمام جامه های زمستانی اش را( چون زمستان تمام شده بود) به درباریان می بخشید و در جشن مهرگان هم ،تمام جامه های تابستانی اش را می بخشید.

رسم بخشیدن هدیه از سوی شاه در زمان اردشیر اول،بهرام پنجم و انوشیروان،تا بدان حد بوده که شاه در جشن نوروز و جشن مهرگان،تمام خزاین را بین رعایا بر حسب درجات طبقاتی آنها،تقسیم می کرده است.