♟️رقص بوریا

📒📒📒

بوریا یا حصیر ،فرش فقیرانه ای بوده که به دلیل ارزان‌تر بودنش،در بسیاری از مساجد و تکایا در قدیم و در اغلب خانقاه های دراویش،استفاده می شده است.

در دورانی از تاریخ ایران و تا اواسط دوره سلطنت رضاشاه، فعالیت عمده بندرنشینان جنوبی ، حصیربافی بوده است و همین حصیر یک کالای صادراتی هم محسوب می شده، چنانچه ناصرخسرو در سفرنامه اش نوشته وقتی به عبادان (آبادان) رسیده، بعضی از مسافران کشتی که او با آن سفر می کرده، حصیر خریده اند.

با این توضیحات اشاره کنم که در مالزی رقصی وجود دارد که بوریا نامیده می شود و هاوتون انگلیسی در ۱۸۹۷ یک تحقیقی در مورد این رقص انجام داده و نوشته که در سال ۱۸۴۵ یک گروه سرباز هندی که شیعه بوده اند، عزاداری محرم را به شکلی انجام می داده اند که بعدا اهالی مالزی آن را به صورت رقص بوریا درآورده اند و از طرفی تحقیقی توسط،مهدی قلی رکنی رایزن فرهنگی ایران در اسلام آباد انجام شده و او نتیجه گرفته است که رقص بوریا از رقصی مشابه در سواحل خلیج فارس به مالزی رفته است. در شمال کشور ما هم رقص های محلی وجود دارد که در حین رقص،کار نشاء،برداشت برنج و یا سایر محصولات را در حین رقص،نمایش می دهند.

بهر حال یک احتمال قوی این است که رقص بوریا ،از ایران به مالزی رفته باشد،اگر چه ما به تاثیر فرهنگی چنین اتفاقاتی،خیلی توجه نداریم.