♟️راه آهنی که موجب خودکشی شد!

✒️غلامرضا طالبی

📔📔📔
در مورد احداث خط آهن در ایران،حرف و حدیث کم نبوده است.
گفته می شود که در ابتدا، انگلستان در نظر داشت راه آهن بین بصره و بغداد را به اتمام رساند و از بغداد آن را به قری تو( حد مرزی عراق آن زمان) متصل کند و پس از تکمیل آن در نظر داشتند،آن را به تهران و نهایتا بندر گز امتداد دهند.
واسطه ی اولیه ی مذاکره برای احداث راه آهن، شاهزاده نصرت الدوله عمو و همکلاسی احمدشاه بوده که در مرحله ی اول احمدشاه ،موافقت داشته و قرار شده وامی از انگلستان به ایران داده شود و راه آهن را بسازند. اما وقتی مسیر راه آهن را از جنوب به بندرگز تعیین می کنند، احمدشاه با مسیر دزداب( زاهدان)_ اصفهان_تهران یعنی یک مسیر شرق به غرب موافق بوده است و مسیر جنوب به شمال را یک مسیر سوق الجیشی برای انگلستان می دانسته که قصد مداخله در امور شوروی آن زمان را داشته است.
حال به آن خودکشی برسیم؛
در سال ۱۹۱۷ یعنی سال پیروزی انقلاب اکتبر در روسیه و ایجاد اتحاد جماهیر شوروی،یک هلندی کتابی می نویسد با عنوان: "سیاست انگلیس در ایران روشن شد" . او عضو سفارت آلمان در تهران بوده و کتاب در آمستردام انتشار می یابد.یکی از محصلین ایرانی اعزامی به اروپا به نام مهندس عطایی این کتاب را در سال ۱۳۰۵_۱۳۰۶ که در برلین بوده، می بیند و نقشه راه آهن جنوب_شمال را در سال ۱۳۰۸ منتشر می کند.بلافاصله شهریه ی او را قطع می کنند و در فاصله کوتاهی در اتاق انتظار سفارت ایران در برلین، بدلیل تنگدستی، خودکشی می کند.