♟️در بزرگداشت فردوسی

✒️غلامرضا طالبی
📔📔📔
الان که پاسی از شب گذشته و نیمه ی اول فوتبال جام جهانی بین آمریکا و استرالیا با نتیجه ی ۲_۰ به نفع آمریکا تمام شد و چون من امیدی به تیم فوتبال ایران، در بین بازی دو تیم دیگر! ندارم ، با خود گفتم از کسی بنویسم که همه ی ایرانیان او را دوست می دارند و خود او فرزند خلف این سرزمین بوده است.فردوسی.
در تمجید و بزرگداشت فردوسی ،بزرگان فرهنگ و ادبیات ما با فروتنی ، بزرگی او را در طول تاریخ یادآور شده اند. به چند مورد _ برای واگویه مجدد آن، و بمنظور ادای احترام به فردوسی_ اشاره می کنم:
سعدی:
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
که رحمت بر آن تربت پاک باد

میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است

انوری:
آفرین بر روان فردوسی
آن همایون نژاد فرخنده

او نه استاد بود و ما شاگرد
او خداوند بود و ما بنده

ابن یمین فریومدی:
سکه ای کاندر سخن فردوسی طوسی نشاند

تا نپنداری که کس از زمره ی فرسی نشاند

اول از بالای کرسی بر زمین آمد سخن

او دگر بارش به بالا برد و بر کرسی نشاند

و دهخدا که خود او هم یکی از بزرگان فرهنگ‌ماست، در مورد فردوسی می گوید:
یکی از بزرگترین امتیازهای فردوسی ، ایمان به اصول اخلاقی است، فردوسی هرگز لفظ رکیک و سخن ناپسند در کتاب خود نیاورده ، اندرزهای گرانبهای او گاه با چنان بیان موثری سروده شده که خواننده نمی تواند خود را از تاثیر آن برکنار دارد.

و الان نیمه ی دوم فوتبال هم دارد شروع می شود و من یک نقل قول از هانری ماسه می آورم.
" تصور بفرمایید وقتی افسانه ی قرون ویکتور هوگو به پایان رسید، شاعر خواسته باشد بخش های گوناگون آن را بهم بپیوندد و فواصل دوره ها را به وسیله ی داستان منظوم به یکدیگر ربط دهد...اکنون بجای اینکه تحول کلی عالم بشریت را در نظر بگیرید این موضوع را به تاریخ عمومی ایران محدود سازید که از زمان اساطیری تا سده ی هفتم میلادی نوشته شده باشد،به خاطرات سنتی و اجدادی، پیوسته آرایش ها و تخیلات شاعری را بیفزایید که در رویاهای متعدد خود شکوه قرون گذشته را مجسم می سازد و با توجه به اینکه هومر برای سرودن حماسه ی ده سال، پانزده هزار مصراع شعر گفت، آن وقت متعجب نخواهید شد از اینکه فردوسی برای زنده ساختن هزاران سال، به پنجاه هزار بیت نیاز داشته باشد