♟️از درختان بگوییم(۳)
🌾🌾🌾
بید مجنون:
بید مجنون یک درخت اصالتا چینی است که جاده ابریشم آن را مهمان باغها، و کنار جویباران ما هم کرده است و اکنون در بسیاری از پارک ها هم زیبایی بید مجنون، جلوه گر است.
اینکه چرا به این بید،در ایران ما، مجنون گفته اند، شاید ناشی از نگاه فرهنگی به درخت باشد. درختان در همیشه تاریخ، جای شعر گویی و شعر شنیدن بوده اند و زلف بلند بید ، به آن یک نگاه عاشقانه داده است، نگاهی که البته شاد و غمگین است.
یک شاعر معاصر به نام نادر سلیمی تاکید دارد که:
بید مجنون قصه و افسانه نیست
بی گمان در دفتر بیگانه نیست
آنکه عاشق تر بود مجنون تر است
عشق لیلی از همه افزون تر است.
صائب تبریزی یک غزلی دارد و در یک بیت آن می گوید:
هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتن
می نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
و غمی که در این شعر هست شاید راز نامگذاری این بید هم باشد.
اما در بیت دیگری از یک غزل می گوید:
جدایی نیست حسن و عشق را یک مو ز یکدیگر
به جای زلف لیلی بید مجنون را تماشا کن.
حال که زلف لیلی در شاخه بید مجنون نمایان است، چرا به آن بید لیلی نگویند؟ و می دانیم که در بعضی مناطق ایران به آن بید لیلی می گویند.