در مورد گوشتخواری و یا بر عکس آن یک مطلبی را در جایی خواندم و چون یک ریشه ایدئولوژیک و تاریخی دارد، آن را تقدیم می کنم تا نشان داده شود که بعضی نحله های فکری و طرز نگاه به مقوله
مثل گوشتخواری از چه ابشخورهایی ممکن است تغذیه شده باشند.
در یونان یک گروهی مسیحی وجود داشته اند که اینها را "کاتار " می گفته اند. کاتار بمعنای صاف و پاک است. کاتارها ، دنیا را آفریده شیطان می دانسته اند. آنها مرگ را یک ملک مقرب می دانسته اند و چون روح را آفریده خدا و دنیا را آفریده شیطان می دانسته اند، با مرگ است که از دنیای شیطانی به بهشت رحمانی خدا می رسیده اند. در این چارچوب آنها هر چیز مادی بیزار بوده اند و هر گونه لذت را حرام می پنداشته اند.ازدواج نمی کرده اند و بر جایی که یک زن نشسته‌ نمی نشسته اند ، خود نان می پخته اند و نانی را که زنان پخته باشند نمی خورده اند. گوشت نمی خورده اند، چون گوشت را نتیحه نزدیکی یک نر و ماده می دانسته اند و آنها ازدواج را امر گناه می دانسته اند.
لذا یک گروه از کسانی که گوشتخواری را منع می کرده اند از این نوع نگاه به جهان تبعیت داشته اند.