اتوبوس دو طبقه
♟اتوبوس دوطبقه
🌈🌈🌈
مطلبی را که می خواهم بگویم ناظر بر این مطلب است که نباید بین آحاد یک جامعه ، شکاف و فاصله بیفتد و همدیگر را درک نکنند و درد مشترک نداشته باشند. وقتی طبقات جامعه از هم جدا باشند، حرف هم را نمی فهمند. یک جمله ای از شیخ ابوالحسن خرقانی به ما رسیده است که جالب است؛ او می گوید:
" با خلق باشی، ترشی و تلخی دانی."
یک تمثیل جالب از امیل لودویک آلمانی در مورد جامعه قبل از جنگ جهانی دوم هست که جالب و اثرگذار است، او می نویسد:
"اجتماع آلمان امروز(قبل از جنگ) مثل یک اتوبوس دوطبقه است.طبقه دوم ان، دانشمندان،صاحبان فکر و سیاست و تدبیر،موسیقیدانان و هنرمندان قرار گرفته اند، و در طبقه اول، مردمان عادی قرار دارند.مردم عادی توجهی به حال راننده ندارند و چیزی نمی فهمند.ساکنان طبقه دوم، هم که راننده را نمی بینند و محو عقاید و افکار خودشان هستند و فقط وقتی به خود خواهند آمد که راننده، مست شود و اتوبوس را به دیوار یا درختی بکوبد."
به طرز باورنکردنیی این حرف در مورد آلمان درست از کار در آمد و هیتلر به وحشتناک ترین وضع، آلمان را به سد بتنی متفقین کوبید.
به گمان من وقتی آحاد جامعه به هم گوش می دهند ، دوباره کاری ها و کج رفتاریها و ندانم کاریها ، کم می شود و چنین جامعه ای، حداقل لنگ لنگان هم که شده، خر خود را به مقصد می رساند.