♟️ارزش ها و مدها

🌈🌈🌈

این روزها در ایران و خیلی جاهای دیگر، مد روز،شلوارهایی هستند که چند جای آن پاره و نخ نماست. قیمت این شلوارهای پاره از قیمت شلوارهای سالم ،بیشتر است. البته منطقی هم هست که بیشتر باشد!

شلوار سالم و بی پارگی،تا تبدیل به شلوار پاره شود، وقت و حوصله می خواهد و طبیعی است که هزینه ی تولید آن بیشتر می شود و قیمت تمام شده ی آن برای تولیدکننده، نسبت به شلوار بی پارگی،بیشتر خواهد بود و چون مد هم هست،پس تقاضا برای آن بیشتر است و معادله عرضه_تقاضا به ما می گوید،قیمت شلوار پاره با پارچه ی یکسان ،بیشتر از شلوار سالم خواهد بود.

حال برگردیم به چند سال قبل در ایران و نگاهی به کتاب سووشون سیمین دانشور بیندازیم:

" اما خسرو سر تا پا مدارا آمد و جایی برای مرافعه و بازخواست و خشونت نگذاشت.تا آمد دست در گردن مادر انداخت و بوسیدش و بی مقدمه پرسید:مادر تو که از اشراف نبوده ای؟بوده ای؟

شتابزده پرس و جو می کرد: پدرت مرد زحمتکشی بوده ..از طبقه ..ای ...وای اسم طبقه اش یادم رفت...به هر جهت پدرت زحمتکش بوده.مگر نه؟

زری گفت: برای چه می پرسی؟

خسرو بروز داد:

رفقا خیلی افسوس می خورند که من و رفیق هرمز،انگ اشرافی داریم و حالا کو تا بتوانیم این انگ را پاک کنیم.

زری به خنده و خسرو اعتراف کرد که رفقا حتی ضد شلوار اتوکشیده ی شق و رق اند و گفت که او و هرمز با هم قرار گذاشته اند که در موقع رفتن به جلسه ها، شلوارهایشان را خاک مال و مچاله کنند و کراوات که اصلا و ابدا...بعد اعتراف کرد که با قیچی،سر زانوی راست شلوار نوی خاکستری اش را چیده و نخهای اطراف جایی را که چیده،کشیده تا شلوارش،پاره به نظر بیاید.بعد بروز داد که به رفقا پز داده که پدربزرگ مادرش،خیلی خیلی فقیر بوده ... گفت،مادر ؛ بهشان گفتم مادرِ مادرم هر روز صبح، نان خشکِ خالی می خورده و نان خشکِ خالی، دندان جلویش را شکسته و ..."

دنیا چنین است.ارزش های مورد پسند یک گروهی در یک زمانی، بعدا به مد مورد پسند طبقات مخالف همان‌ها، تبدیل می شوند. و عجیب نیست اگر مثلا عکس چه گوارا برای تبلیغ سیگار برگ و امثال اینها بکار رود.