♟️با خیام

🌈🌈🌈


خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی
فارغ شده‌اند از تمنای تو دی

قصه چه کنم که به تقاضای تو دی
دادند قرار کار فردای تو دی

طعنه ای که در این رباعی خیام است،بیشتر طعنه به فیلسوفان و آدم های اهل علم است تا به مردمان عادی.
خیام بر این باور نبود که مردمان از خود اختیاری ندارند. او بر تقدیرگرایی مرسوم در نزد فیلسوفان و عالمان زمانه ی خود،با طعنه واکنش نشان می دهد.او به مردمان می گوید،قرار فردای تو را در گذشته تعیین نکرده اند و چنین باور و تقدیرگرایی را سرزنش می کند.