♟گفتگو با شریک زندگی

✍غلامرضا طالبی

🌈🌈🌈

امروز یک پراید دیدم که پشت شیشه ی عقب اش نوشته بود:

"مرا به گور خواهند سپرد و تو را به اوراقی"

علاقمند شدم راننده را بهتر ببینم . در پشت یک چراغ قرمز ،کنارش توقف کردم. جوان بود .حتما ماشین وسیله ی معاش او بود که اینطور دلبرانه،با ماشین واگویه ی دل کرده بود و غمگین. چه؛ کسی که سن اش هنوز به سی نرسیده ،از مرگ خود،و اوراق شدن خودرویی که با آن خرج زندگی را درمی آورد، بگوید،لابد غمگین است، مثل فروغ فرخزاد که نوشت مرگ من روزی فرا خواهد رسید، در بهاری روشن از امواج نور،در زمستانی غبارآلود و دود، یا خزانی خالی از فریاد و شور

و وقتی فروغ فرخزاد هم این شعر را سرود،جوان بود و اصلا جوانمرگ هم شد.