♟️تاریخ و افکار عمومی
✒️غلامرضا طالبی

📔📔📔
در جریان جنگ جهانی اول،مردم ایران که از دخالت‌های دولت‌های روس و انگلیس در امور ایران ناراضی بودند،در جنگ جهانی سوگیری متضادی بر علیه این دو کشور داشتند و دوست داشتند آلمان قیصری در جنگ پیروز شود.اکثر سیاسیون ایران هم نظراتی متمایل به آلمان داشتند. در جنگ جهانی دوم هم مجددا این اتفاق افتاد. این بار البته دلایل شبیه جنگ جهانی اول نبود. در جنگ جهانی دوم ،روزنامه های طرفدار دولت بیشترین طرفداری را از هیتلر داشتند.
چرا در تاریخ ما ،اغلب فرهیختگان ما،به نوعی تکیه به جایی می زنند. ملک الشعرای بهار که خود در جنگ جهانی اول،از طرفداران پیروزی آلمان در جنگ بوده ،در سال ۱۳۰۵ که سلسله ی قاجار،منقرض و سلسله پهلوی برقرار شده و او از طرفداران حفظ سلطنت در سلسله ی قاجار بوده،شعری در مورد کمی بودجه تخصیصی به وزارت اموزش و پرورش و بهداشت سروده که در نمایش گراند هتل در شب ۲۹ خرداد ۱۳۰۵ که روزنامه ناهید آن را برگزار کرده،توسط ارکستر اجرا شده و به تشویق حاضران چند بار هم آن را اجرا کرده اند. در این شعر،گوشه هایی از نوع نگاه افکار عمومی ما که در فوق به آن اشاره کردم هم می توان دید.
به کشوری که در آن ذره ای معارف نیست
اگر که مرگ ببارد کسی مخالف نیست

بگو به مجلس شورا،چرا معارف را
هنوز منزلت کمترین مصارف نیست

اگر گرسنه بمیریم هیچ غم نخورند
چرا که سیر ز حال گرسنه،واقف نیست

عزیز، بی جهت از موش مرده می ترسد
[عزیز=مادر بزرگ)
ولی ز مردن اتباع نوع،خائف نیست

کند قبیله ی دیگر حقوق او پامال
هر آن قبیله که بر حق خویش ، عارف نیست

بهار! عاطفه از ناکسان امید مدار
که در قلوب کسان، ذره ای عواطف نیست.