♟️پیدا کردن مقبره فردوسی
✒️ غلامرضا طالبی

📕📕📕

میرزا عبدالوهاب خان شیرازی کسی است که آرامگاه فردوسی را پیدا کرده است.

میرزا عبدالوهاب خان شیرازی با لقب آصف‌الدوله که قبل از آن لقب نصیرالدوله را داشته است .
میرزا عبدالوهاب از اندک کسان غیر قاجاری بود که در سلسله قاجار وزارت گرفت و یک‌بار هم استاندار خراسان شد. (در سال‌های ۱۲۶۳ تا ۱۲۶۴ خ. به مدت ۱۸ ماه)
این میرزا عبدالوهاب خان شیرازی کسی است که آرامگاه فردوسی را در زمانی که استاندار خراسان بود،پیدا کرد و تعمیر و مرمت آن را سبب شد.
در گزارش‌هایی که از زندگی فردوسی و تاریخ آرامگاه او در دست است کسی چیزی از این باره ننوشته یا نگفته است.
آصف‌الدوله از همان روی که از قجران نبود، خوی تن‌پروری نداشت. به وارون قاجاران، مردی عالم اجتماعی بود. نویسنده بود، و حاکمی بود معارف‌پرور؛ و به وارون آنان دلی داشت در گرو مهر ایران.
از این میرزا عبدالوهاب شیرازی دو مجلد کتاب نشر داده‌ شده که اسناد و یادداشت‌های اوست. یکجا در مجلد نخست نوشته است:
"شب ها قدری شاهنامه می‌خوانم. [فردوسی]، هزار بار از همه شاعران بالاتر است. عرب هم خاصه جاهلین، مغازلات خود را دارند. همه مغازلات اعراب به اعتقاد بنده با ده شعر این مرد برابر نیست.
قبر فردوسی را اگر به خیالش نیفتاده بودم معدوم می‌شد. فرستادم جای قبر را معین کردند. پارچه سنگی از قبر بود. گویا رباطی هم داشته و باغچه‌ای به کلی خراب و منطمس[محو و ناپدید].
نذر کردم بهار، قبر را تجدید کرده رباط، حیاط و باغچه بسازند و خادم و باغبانی معین شود و یک ملک مختصر وقف آن کرده . . . حیف است قبر او در ایران معلوم نباشد. فردوسی است که می‌گوید: عجم زنده کردم بدین پارسی. و خدا گواه است راست می‌گوید."