♟️روزنبشت
۶ مهر ۱۴۰۵
✒️ غلامرضا طالبی
🌱🌱🌱
دیروز خانمم گفت که گوشت نداریم و امروز صبح ،پس از خرید نان، به قصابی رفتم تا گوشت بخرم. فروشنده، آدم خوبی است و خوشایند برخورد می کند.یک تابلوی وایت برد کوچک هم در قصابی اش روی دیوار نصب است که قیمت انواع گوشت را بر روی آن نوشته است.
_گوشت بره مخلوط
_گوشت بره مغز( که نقطه مقابل مخلوط است).
_گوشت گوساله
_گوشت شیشک

اول صبح بود و می خواستم اندکی سر یه سرش بگذارم.
پرسیدم؛ به چه شیشک می گویید.
گفت بره ، کم سن و سال است و شیشک، یک ساله است.
گفتم بزرگتر که شد اسمش چیست؟
گفت:
میش.
گفتم. گوشت میش نمی فروشید.
خندید و متوجه بود که روی تابلوی قیمت گوشتها ، از گوشت میش نام نبرده است.
گفتم، بز چه؟
گفت گوشت بز کم می آورم
گفتم گوساله ها وقتی بزرگ می شوند ،گاو می شوند و گوشت بیشتری هم دارند. الان گوشت گاو هم دارید؟
مجددا خندید. در لیست قیمت، اسمی از گوشت گاو هم نبود.
گفتم که آن قصاب، مرد خوبی است.با اخلاق و مهربان است و با احترام برخورد می کند.
این اخلاق شخصی اوست. اما آیا در کار حرفه ای اش هم اخلاق را رعایت می کند؟
در تابلوی قیمت ، نه از گوشت گاو نام برده، نه بز و نه میش و شما می توانید حدس بزنید که در قصابی ها، اتفاقا بیشتر گوشت گاو می فروشند تا گوشت گوساله و بیشتر گوشت میش می فروشند تا گوشت بره.
و البته این را اضافه کنم که آن قصاب، فقط یک‌مثال است برای نشان دادن جایگاه اخلاق حرفه ای و شغلی، والا او در همین مورد هم جنبه های بسیار خوبی از اخلاق حرفه ای را دارا می باشد و براستی نمی خواهم او را قضاوت کنم. همین که مرتب از او گوشت می خرم ،نشان می دهد که قضاوتی منفی در موردش ندارم.
اما می خواهم تاکید کنم که جایگاه اخلاق حرفه ای تا حد زیادی در جامعه ما ،سست است.
سعدی علیه الرحمه ،بی دلیل نمی گوید که؛

به حقیقت آدمی باش و گرنه مرغ باشد
که همین سخن بگوید ،به زبان آدمیت

در کشور ما، اخلاق بیشتر در حوزه ی امور فردی متوقف می شود و اخلاق حرفه ای در زندگی ما، کمتر میدان عمل دارد.
چرا چنین است؟
خدا کند که چنین نباشد.