♟️ملل آفریقا و اروپا

✒️ غلامرضا طالبی

📕📕📕
چرا بعضی کشورها در دنیای کنونی، قادر به رقابت با کشورهای به اصطلاح پیشرفته نیستند؟
برای پاسخ به این چرایی شاید نگاهی کوتاه به ملل آفریقا، کمک کننده باشد.
در اواخر قرن نوزدهم چند قدرت اروپایی ادعای مالکیت بر سرزمین‌های آفریقایی را مطرح کردند. طرف های مدعی از ترس اینکه مبادا این ادعا موجب رقابتی شود که آنها را با همدیگر درگیر جنگ کند، در سال ۱۸۸۴ در برلین دور هم جمع شدند و آفریقا را مثل کیکی بین خودشان تقسیم کردند.
در آن زمان ، آفریقا برای اروپاییان ناشناخته بود . بریتانیا، فرانسه و آلمان نقشه دقیق مناطق ساحلی آفریقا را در اختیار داشتند و دقیقا می دانستند که رودخانه های نیجر، کنگو و زامبزی در کجا به اقیانوس می پیوندند. اما درباره ی مسیری که این رودخانه ها در داخل آفریقا طی می کردند و درباره ی دین، تاریخ و جغرافیای بومی آن مناطق و قبایلی که در امتداد سواحل زندگی می کردند، چیز زیادی نمی دانستند.
اما این مسائل برای دیپلمات های این سه کشور، بی اهمیت بود.
آنها نقشه ی خالی آفریقا را روی میزی گذاشتند و روی آن خطوطی کشیدند و قاره را بین خود تقسیم کردند.
هنگامی که اروپاییان ،مجهز به نقشه ی توافقی ، به داخل آفریقا نفوذ کردند دریافتند که بسیاری از مرزهای ترسیم شده در برلین ،به هیچ وجه حق مطلب را درباره واقعیت جغرافیایی و اقتصادی و قومی آفریقا ادا نمی کند.
اما برای اجتناب از زنده کردن درگیری ها و اختلافات، توافق شان را حفظ کردند و این خطوط خیالی را به مرزهای واقعی مستعمره های خود تبدیل کردند.
در طی نیمه دوم قرن بیستم که این امپراتوری مستعمره های اروپایی فرو ریخت،کشورهای جدید به استقلال رسیده، از ترس اینکه مبادا گرفتار جنگ و درگیری های بی پایان با همسایگان شوند، مرزهای استعماری را پذیرفتند.
بسیاری از مشکلات کنونی آفریقا به این واقعیت برمی گردد که آن مرزها با عقل جور نمی آیند و همان اروپاییان استعمارگر و دیگر کشورهای ذی نفع، اکنون می توانند با به هم زدن این آتش زیر خاکستر ، درگیری بین همسایگان را در آفریقا، شعله ور کنند و بازار فروش اسلحه ی خود را گرم نگه دارند.