نوشته ها

♟️دوفو ، بزرگترین شاعر چین

✒️ غلامرضا طالبی

📔📔📔
مردم چین دوفو را بزرگترین شاعر چین می دانند( ۷۱۲-۷۷۰ م ). او در همان زمانی می زیست که لی پو، دیگر شاعر بزرگ چین،به عقیده منتقدان غربی می زیسته است و هر دو و بسیاری دیگر، تحت شرایط اجتماعی و سیاسی روزگار و تحت حمایت دوران سلطنت مینگ هوانگ، ذوق هنری شان، اوج گرفته است.
یک شعر ضد جنگ از او را بخوانیم:
" دیشب حکومت فرمان داد
که از میان کودکان هجده ساله،سربازگیری شود.
اینان باید از پایتخت دفاع کنند.

ای مادر،ای کودکان،چنین مگریید!
اینگونه اشک ریختن به شما آسیب می رساند.

چون اشک ریختن، متوقف شود،استخوان ها نمودار می‌شوند،
آنگاه نه آسمان شفقت دارد،نه زمین.

می دانید که در شنتونگ ،دویست ناحیه بیابان گشت،
و هزاران ده و مزرعه،سراسر پوشیده از بوته ی خار است؟

مردان چون سگان به قتل رسیده اند
و زنان مانند ماکیان رانده شده اند.
اگر سرنوشتِ بد پسران را می دانستم،
آرزو می کردم همه پسران، دختر باشند.

پسران فقط بدنیا می آیند تا در زیر علف های بلند دفن شوند.

هنوز استخوان های کشتگان جنگ های کهن ،
در کنار دریای نیلگون قرار دارد.

سخت سپید قامتند و روی شن ها به چشم می خورند.
ارواح جوان و پیر ما،
گرد می آیند تا هماهنگ، فریاد کشند.

وقتی باران می بارد،
و خزان و بادهای سرد فرا می آید،
بانگ آنها بلند می شود،
چنان بلند که درمی یابم غم چگونه هلاکت آور است.

پرندگان که همراه مَد، پیش می روند
در رویای خود عشقبازی می کنند.
حشراتِ شب تاب،
باید نور خود را در تاریکی بتابند.

چرا باید انسان برای زیستن،انسان را بکشد؟

بیهوده در شبِ گذران، آه می کشم."