♟️روزنبشت
۲۲ مهر ۱۴۰۵
۱۴ اکتبر ۲۰۳۶
✒️غلامرضا طالبی

🌱🌱🌱
در ۱۴ اکتبر سال ۵۷۹ میلادی جارچیان در شهر تیسفون به مردم خبر دادند که سپاه انوشیروان در جنگ با رومی ها به موفقیت بزرگی رسیده است و سوریه را مجددا جزو خاک ایران کرده است.
اندازه اسرا و کشته شدگان آن جنگ زیاد است. ۶۰ هزار رومی اسیر شدند و ۲۷ هزار نفر کشته شدند.
سپاه انوشیروان هم بزرگ بوده است؛ ۴۰ هزار سواره که ۱۱ هزار نفرشان حالت زره پوش بوده و جوشن بر تن داشته اند و ۱۰۰ هزار پیاده.
انوشیروان در همان جنگ، و در سال ۴۸ حکومتداری اش ، از بیماری فوت می کند.
البته در منابعی هم ذکر شده که جنگ بین روم و انوشیروان، در زمان فوت انوشیروان، بی نتیجه قطعی، هنوز ادامه داشته است و پسرش،هرمز( هرمز چهارم) میراث دار جنگی شد که بی نتیجه ادامه داشته است و بهرام چوبین به دستور هرمز، ابتدا به جنگ ترک ها که به ایران ، حمله کرده بودند و سپس به جنگ رومیها رفت و در همان جنگ بود که بین بهرام و هرمز اختلاف افتاد و هرمز هم در پایتخت بدست دایی اش کشته شد.
در تاریخ و بخصوص نزد مسیحیان و ارامنه، انوشیروان به دادگری و برقراری عدالت شهره است.
در اولین سالگرد انقلاب اکتبر که آن هم در همین ماه کنونی است، لنین فرمانی صادر می کند و با نام بردن از انوشیروان و شیوه حکومتداری او اشاره می کند. انوشیروان شخصا در روزی خاص در هفته به شکایات مردم رسیدگی می کرده و در میدان اصلی شهر مدائن و در جلوی دادگاه آن زمان ، سکویی بوده است که مدیران گناهکارباید بر روی آن تا مدتی که جریمه شده بودند، می ماندند. بهر حال لنین هم دستور می دهد در تمام کشور شوروی دفاتری برای دریافت نظرات، شکایات و پیشنهادات مردم فراهم آید. آنها را در روزنامه پراودا و ایزوستیا بنویسند و به شخص او گزارش کنند و البته بعد از مرگ وی، این شیوه کمرنگ و بی محتوا شد.