ورزشهای ایمن برای کودکان
بخش اول:
احتمال دارد کودکان در حین فعالیتهای ورزشی و تفریحی آسیب ببینند.این آسیب ها به شکل های مختلفی از قبیل آسیب های فیزیکی ناشی از درگیر شدن در یک عمل فیزیکی،بدرفتاری احساسی،قلدری کردن،توهین شنیدن،تمرینات نامناسب فرهنگی،سوءرفتار فیزیکی و جنسی،و دیگر اشکال فعالیت خطرناک بروز کند. تمرین و فعالیت ورزشی مضر و خطرناک در ورزش کودکان جایگاهی ندارد. بعضی ورزشها،بخصوص ورزشهای تماسی و برخوردی،متضمن ریسکها و خطرات ذاتی وارد شدن آسیب فیزیکی برای شرکت کنندگان در آن ورزش هستند. این ریسک و خطرها می توانند کاملا قابل پذیرش باشد ،اگر همه مقدمات لازم آن ورزش برای کودکان پیش بینی شده باشد.این خطرات می بایست توسط برنامه های مدیریت ریسک در آن ورزش؛ شناسایی،درک و مشخص شده باشند؛/ کمینه آن اندازه گیری شده باشد؛/یا اگر ممکن است،ریسک بروز آنها برطرف شده باشد . این رویه تمرکز بر کلیه فعالیتهای ورزشی خطرناک می باشد(و وجود خطردر ورزش کودکان جایی ندارد). باید توجه داشته باشیم که: • کودکان از این حق برخوردارند که به ورزش و تفریحی بپردازند که ایمن باشد و در جایی ورزش کنند که آنان را از خطر حفظ می کند. • کودکان باید احساس احترام کنند،گرامی داشته شوند و برای لذت بردن از مشارکت در فعالیت ورزشی و استفاده ازتمام توانایی ها و استعداد خود،مورد تشویق قرار گیرند. • سازمانهای ورزشی و سرگرمی ،وظیفه دارند در موقع انجام فعالیتهای ورزشی و تفریحی، از کودکان مراقبت کنند و می بایست اقداماتی را برای ایجاد اطمینان در ایمن بودن مکان و انجام فعالیتهای ورزشی و تفریحی،به عمل آورند.
