هالووین

هالووین یكی از روزهای تعطیل سال است كه در روز سی و یكم اكتبر آن را جشن می گیرند. جشن هالووین در شامگاه مراسم عید مقدسان که یکی از آیین‌های مسیحیت است، برگزار می‌شود. مناسبت آن در تقویم کلیسا برای بزرگداشت یاد درگذشتگان، از جمله قدیسان، شهیدان مسیحی و دیگر مؤمنان درگذشته است.

در مورد ریشه این جشن اعتقادات مختلفی وجود دارد:

- گروهی پ معتقدند هالووین ، آغاز تعطیلاتی مسیحی بوده‌است.

- توافق‌نظر رایجتر این است که بسیاری از سنت‌های هالووین برگرفته از مراسم‌های فصل برداشت محصول در فرهنگ باستانی سلت‌ها، به خصوص جشن سوون، است.

(سلت‌ها یا کلت‌ها ، در حدود سال ۷۰۰ قبل از میلاد، یک گروه از قبایل هندواروپایی جنگ‌جوی چادرنشین بودند که در اروپای مرکزی ساکن شدند و در طول قرن چهارم ق. م به بالاترین نقطه نفوذ و استیلای خود رسیدند و از بریتانیا تا آسیای کوچک گسترش یافتند.)

- فعالیت‌های مرسوم روز هالووین شامل قاشق‌زنی، شرکت در مهمانی‌های هالووین با لباس‌های ویژه این روز، تهیه کدوی هالووین، روشن‌کردن آتش، سیب‌بازی، بازی‌های فال‌بینی، شوخی دستی، بازدید از خانه‌های وحشت، تعریف‌کردن قصه‌های وحشت‌آور و تماشای فیلم‌های ترسناک است. در بسیاری از نقاط جهان مراسم‌های مسیحیِ روز همه قدیسان، مانند حاضر شدن در کلیسا یا روشن‌کردن شمع در کنار قبر مردگان، هنوز هم محبوب و رایج است.

شکل گیری جشنهای هالووین:

برای این که بخواهیم در مورد تاریخچه شکل گیری جشن هالووین صحبت کنیم باید به کشور ایرلند برویم. شکل گیری جشن هالووین به فستیوال ساوین (Samhain) سلتیان باستان برمی گردد. سلت ها در حدود ۲۰۰۰ سال پیش در سرزمینی زندگی می کرده اند که امروزه کشور ایرلند، بریتانیا و شمال فرانسه را شامل می شود. آن ها سال نویشان را در روز ۱ نوامبر جشن می گرفتند. در این روز پایان رسمی تابستان و فصل برداشت و آغاز فصل تاریکی و سرما و زمستان بود و اغلب با مولفه های مرگ انسان همراه بود. سلتی ها باور داشتند که در روز اول سال مرز بین دنیای مرده ها و زنده ها برداشته می شود و مرده ها می توانند وارد دنیای زندگان شوند. آن ها شب ۳۱ اکتبر که شب سال نوی آن ها بود ساوین را جشن می گرفتند و باور داشتند که ارواح مردگان دوباره به زمین برمی گردد. سلتی ها همچنین معتقد بودند که این موقع از سال بهترین زمان برای افراد روحانی برای پیش بینی و پیش گویی آینده است. در طول جشن سلتی ها لباس های مخصوصی می پوشیدند که شامل سر و پوست حیوانات هم می شد. بعد دور آتش جمع می شدند و سعی می کردند بخت و اقبال هرکس را پیش بینی کنند.