فردوسی بخوانیم(4)

آفرینش مردم

 

چو زین بگذری مردم آمد پدید

شد این بندها را سراسر کلید

 

سرش راست بر شد چو سرو بلند

به گفتار خوب و خرد کاربند

 

پذیرندهٔ هوش و رای و خرد

مر او را دد و دام فرمان برد

 

ز راه خرد بنگری اندکی

که مردم به معنی چه باشد یکی

 

مگر مردمی خیره خوانی همی

جز این را نشانی ندانی همی

 

ترا از دو گیتی برآورده‌اند

به چندین میانجی بپرورده‌اند