نوشته ها

درک ما و دیگران از تاریخ ما:
معمولا ما ایرانی‌ها وقتی از هخامنشیان صحبت به میان می آید با غرور و افتخار از آن دوره یاد می کنیم. بسیاری از وقایع، رخدادها و جنگهای آن دوره برای ما مرور افتخار ، رشادت، آزادمنشی و بروز جلوه های انسان دوستی است. معمولا اگر کسی در میان ما پیدا شود و بگوید که فلان واقعه آن دوره جای بحث و سوال دارد، آن حرف و گفته را مخالف نگاه به روح پاک تاریخ کشورمان می یابیم و گوینده و نویسنده آن سخن را عاری از حس ایرانی بودن و کم تعصب به مقوله ملیت مان می دانیم.
من بر این باورم که برای اینکه جایگاه واقعی خود را در بین ملل بدرستی بدانیم لازم است که از نگاه آنها هم نگاهی به تاریخ کشورمان بیندازیم. زیرا اگر در موضوعی ما بگوییم خوب و آنها بگویند بد‌ ، این نگاه متفاوت را باید شنید، گوش کرد و حداقل اینکه مسیر کینه را نپیمود.
محض نمونه این چند جمله رومن رولان را با هم بخوانیم( وقایع جنگ جهانی اول و حمله آلمان به بلژیک):
" بلژیک حماسه ای سروده است که طنین آوازه اش در اعصار می پیچد. ارتش کوچک بلژیک همانند سیصد تن اسپارتی، سه ماه، با غول ژرمنی، دست و پنجه نرم می کند؛ "لمان" لئونیداس است در ترموپیل لیژ. "
اول یک توضیح بر این پاراگراف بنویسم. لمان ژنرال بلژیکی متولد لیژ است که در سال ۱۹۱۴ با لشکر کوچکش دلاورانه در مقابل حمله آلمان به شهر لیژ به دفاع برخاست. و لئونیداس شاه اسپارت است که در تاریخ به قهرمان ترموپیل معروف است و با سیصد نفر اسپارتی و البته سه چهار هزار نفر یونانی در مقابل لشگر خشایارشا جنگید و کشته شد.
وقتی رومن رولان ،لمان بلژیکی را به لئونیداس اسپارتی تشبیه می کند، غول ژرمنی را به غول هخامنشی تشبیه کرده است و شجاعت ارتش کوچک بلژیک را به ۳۰۰ اسپارتی و ما را در جای بد تاریخ نشانده است. ما در جهان امروز باید از وجهه مثبت خود مراقبت کنیم و آن بخش از رفتار پیشینیان را که ضد صلح و جنگ طلبانه است را به کناری نهیم تا یک عضو صلح دوست جامعه ملل باشیم. وقتی که فیلم ۳۰۰ را هالیوود ساخت هم گفتیم که این یک فیلم ضدایرانی است. چه باید کرد؟
آیا آن جنگها که توسط پیشینیان ما انجام گرفته اند را باید بی ملاحظه از هر نگرشی دفاع کنیم یا از مسیر صلح ،هم رفتار جنگ طلبانه پیشینیان مان را نقد کنیم و هم جنگ افروزی دشمنان مان را محکوم کنیم؟
طالبی