♟️با فردوسی و برای همه شصت و سه سالگان

🌾🌾🌾

فردوسی شعری دارد که هم زیباست و چون در شصت و سه سالگی اش آن را سروده ، برای همه شصت و سه سالگان از جمله خود من، بامسما است. آن را با هم بخوانیم:

چو آدینه، هرمزد بهمن بود

بر این کاخ فرخ نشمین بود.

می لعل پیش آور ای هاشمی

ز خمی که هرگز نگیرد کمی

چو شصت و سه سالم شد و گوش کر

زگیتی چرا جویم آیین و فر.

شاهنامه شناسان می گویند در سال ۳۷۸ ه.ق. ، جمعه اول بهمن بوده است.(چو آدینه، هرمزد بهمن بود) و چون در آن سال ، فردوسی شصت و سه ساله بوده، پس تولد او در سال ۳۲۴ است، اما بسیاری از فردوسی پژوهان، معتقدند که تولد فردوسی در سال ۳۲۹ یا ۳۳۰ اتفاق افتاده است. بهر جهت، فردوسی شصت و سه ساله می سراید که در این سن که دیگر از گوش هم کر شده ام و شاید به کنایه می گوید؛ دیگر نصیحت پذیر هم نیستم، چون گوشی ندارم که بشنود؛خودش را بمناسبت اول بهمن و جمعه و جشن های باستانی اول هر ماه،مهمان جام میی می کند که خم آن، کمی نپذیرد. برای همه شصت و سه سالگان و دیگران، چنین آرزویی دارم.