اعرابی در ماه محرم به شهر آمد و هر شب در ضیافتی معده پُر کرد و با بغدادی آباد به قبیله بازگشت.
نوبتی دیگر به ماه رمضان به امید سورچرانی پیشین به سمت شهر شتافت.
این‌بار جز چینِ ابروی روزه‌داران به‌ روز و صلوات و ادعیه‌ی نافله‌گذاران به‌ شب، چیزی نیافت.
از نام این دو ماه پرسید و پاسخ شنید که:
اولی را اسم محرم‌ الحرام است و دومی رمضان المبارک نام دارد!
گفت: لاولله که اشتباه نام گذارده‌اند؛
اولی محرم المبارک است و دومی رمضان الحرام!
📗: منبع !
برگرفته از کتاب‌های "امثال و حکم" مرحوم علی‌اکبر