شعری از سهراب سپهری
♟مهمان شعری از سهراب سپهری باشید:
آفتابی لب درگاه شماست
که اگر در بگشایید به رفتار شما میتابد.
و من آنان را،
به صدای قدم پیک بشارت دادم
به طنین گل سرخ،
پشت پرچین سخن های درشت.
و به آنان گفتم :
هر که در حافظهی چوب ببیند باغی
صورتش در وزش بیشهی شور ابدی خواهد ماند.
هرکه با مرغ هوا دوست شود
خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم تیر ۱۴۰۳ ساعت 0:19 توسط غلامرضا طالبی
|